<![CDATA[EEN HONDENLEVEN IN ZWITSERLAND - Forum]]>Mon, 03 Aug 2020 07:43:50 +0200Weebly<![CDATA["Opvoedhalsbanden": Gebruik uw hoofd en niet een knop!]]>Tue, 28 Jul 2020 22:00:00 GMThttp://www.hofkes.ch/forum/opvoedhalsbanden-gebruik-uw-hoofd-en-niet-een-knopFoto
Onder de onschuldige naam "opvoedhalsbanden" of "opvoedhulpen" zijn halsbanden op de markt die suggereren dat het gebruik ervan een hond kan leren ongewenst gedrag na te laten en gewenst bedrag aan te wennen. Is dat zo? En vooral: zijn de verschillende typen van deze halsbanden - halsbanden die vibreren, electrische prikkels geven of de hond met een vloeistof besproeien - echt wel zo onschuldig als wordt beweerd? Opvoeden door middel van een korte klik via de afstandsbediener, is dat werkelijk mogelijk?

Voordat u zo'n halsband aanschaft, is het goed het volgende te bedenken. Het is waar dat noch het besproeien met water of een vloeistof uit een spray, noch een korte liche stroomstoot of een vibratie aan de hals op zich niet te verdragen zijn. Dat is het wel. Dat is ook het probleem niet. Wat wij vaak over het hoofd zien is dit: indien u dit soort effecten op u zelf test, weet u ongeveer wat u zult voelen. U weet vooral wanneer het komt. Dit geldt echter niet voor uw hond. Voor uw hond is het effect vele malen groter, daar het onverwachts komt en het verband voor hem niet altijd duidelijk is.

Stel u eens de volgende test voor: u vraagt uw partner achter de deur te gaan staan en "BOE!!!" te roepen wanneer u binnenkomt. Een eitje, denkt u. Maar nu: spreek met uw partner af dat hij u in de komende week op een totaal onverwacht moment achter een deur opwacht en hard "BOE!!!" roept. Dat voelt niet lekker aan. U zult mogelijk gedurende de gehele week gespannen zijn en wel zeker op het moment zelf geschrokken zijn.   

Maar er is nog iets anders. Van een dergelijk apparaat wordt beweerd dat het een einde maakt aan het bewaken van het erf, het blaffen aan de poort of het achterna rennen van een konijn of een kat. Werkelijk? Hoe kan een totaal onschuldige prikkel een hond ertoe brengen een sterk genetisch bepaald gedrag af te leren? Alleen al het gezonde mensenverstand zegt ons dat dit niet kan. Het is of totaal onschuldig en dan heeft het effect. Of het heeft effect, maar dan is het niet onschuldig.

Bekijken wij instinctief gedrag meer precies. Misschien herkent u dit: uw hond draait zich in zijn mandje of bedje drie maal in de rondte voordat hij gaat liggen. Waarom doet hij dit? Een andere vraag: reageert uw hond met een schrik- of vluchtreactie wanneer een fles met een "zischhhhh" geluid opengetrokken wordt? Zo ja, dan is hij zeer waarschijnlijk al eens met een waterstoot uit een halsband geconfronteerd geweest. Het verband: het drie maal in de rondte draaien berust op een instinct, daterend uit de tijd dat een hond nog voornamelijk buiten leefde. In die tijd controleerde de hond zijn slaapplaats door in de rondte te draaien. Hoorde hij dan niet een "zischhhhhh" geluid, kon hij er vrijwel zeker van zijn dat hij niet ging liggen op een slang. Kortom: dit geluid, dat ook te horen is na het gebruik van een sproeihalsband, belast uw hond vele malen meer dan u zich realiseerde. Op soortgelijke geluiden zal uw hond mogelijk daarna eveneens met angst reageren, op zich onschuldige geluiden waarvoor uw hond nooit eerder bang is geweest. 

Over de gevolgen kunt u zelf een onnoemelijk aantal voorbeelden bedenken. De jogger of de fietsen die toevallig voorbij komt op het moment waarop hij een vibratie of electroschok voelt, een "zischhhh" geluid hoort en met een vloeistof besproeid wordt. Een hond is zeer sterk in het verbinden van ervaringen die niet verbonden behoren te worden. Mogelijk gevolg: daarna is uw hond bang voor elke jogger en elke fietser.

Samenvatting: misschien leert uw hond inderdaad door het gebruik van deze "opvoedingshalsbanden" bepaald gedrag af. Maar welke prijs is daaraan verbonden?

Ik moet bekennen: ook ik behoorde tot diegenen die meenden dat het allemaal niet zo'n kwaad kon. Totdat ik "Köpchen statt Knöpchen" las. Nee, opvoedingshalsbanden zijn niet onschuldig.



]]>
<![CDATA["Hallo" zeggen: wel of niet doen?]]>Wed, 03 Jun 2020 18:27:09 GMThttp://www.hofkes.ch/forum/hallo-zeggen-wel-of-niet-doenFoto
Tussen hondenhouders in mijn dorp wordt heel verschillend gedacht over het "hallo" zeggen. Sommigen vinden dat dit "moet kunnen", anderen vinden dit totaal verwerpelijk. 

Aanvankelijk heb ik mij laten overreden tot de eerste groep. In de praktijk heb ik ervaren dat het "hallo" zeggen, althans voor mijn hond, een heel slecht idee is. Daardoor werd hij in zijn verwachting gesterkt dat hij ieder moment naar een hem sympathieke hond mocht gaan. Daar Goos alle honden sympathiek vindt, groot of klein, reu of teef, hij kort gezegd van alle honden kritiekloos houdt, was dit voor mij een onmogelijke situatie. Hoe begrijpt een hond dat hij acht keer wel contact mocht hebben en in de overige 20% van de gevallen onder geen omstandigheid? Ik kon hem al deze fijne nunances niet bijbrengen.

Tegen sociaal contact tussen honden bestaat geen enkel bezwaar, integendeel. Maar dan wel op een wijze die voor beide hondenhouders in orde is èn met een hond die voor jouw hond een voorbeeld kan zijn. Niet iedere hond kan dit zijn. Bovendien is spelen aan een lijn voor een hond sowieso een heel slecht idee.

Ik heb ten slotte de harde, maar duidelijke regel ingevoerd: komen we honden in het dorp tegen, is het eenvoudig DON'T! Minder stress voor hond en baas en dat is alleen maar goed. 



Hier tot slot een you tube filmpe van Doguniversity over de wijze waarop u stress kunt vermijden in geval van hondenontmoetingen.
]]>
<![CDATA[Kunt u beter uw auto parkeren dan uw hond?]]>Sun, 31 May 2020 16:15:23 GMThttp://www.hofkes.ch/forum/kunt-u-beter-uw-auto-parkeren-dan-uw-hondDan is deze oefening precies wat u zoekt! U hebt voor deze oefening nodig: een deken(tje) (uw jas, trui of rugzak kan ook), de lijn, een paar Leckerlis om te belonen en uw hond.
Deze oefening is verrassend eenvoudig, Het enige waar u op moet letten is de opbouw. Het gaat als volgt:
  1. De eerste stap: u brengt uw hond aangelijnd naar een deken, uw jas of rugzak. U brengt uw hond in ligpositie. De hond blijft daarbij aangelijnd. Daardoor weet de hond: ik moet blijven waar ik nu neergezet ben. De lijn is zijn anker.
  2. De tweede stap: zodra uw hond rustig ligt, belonen. Zowel verbaal als met enkele leckerlis die u voor hem op de deken legt.
  3. Dan vergroot u de afstand tussen u en uw hond. Daarbij let u erop dat de hond rustig blijft liggen. Maakt hij aanstalten om op te staan, ga terug en blokkeer hem door middel van lichaamstaal.
  4. Essentieel: roep uw hond NOOIT vanaf zijn ligplaats naar u toe, maar ga hem halen wanneer u vindt dat de oefening is geslaagd of lang genoeg geduurd heeft.

Foto
  • De afstand tot uw hond kunt u steeds meer vergroten, maar doe dit in kleine stapjes
  • Van belang is dat uw hond daarbij rustig blijft liggen.
  • Heeft de hond de oefening begrepen, dan kunt u deken, jas of rugzak achterwege laten. Voldoende is dan zijn lijn.

Door de lijn neer te gooien weet de hond: Ah ha, mijn baas wil dat ik hier ga zitten en hier blijf zitten.
In welke situaties was het parkeren voor mij dè uitkomst:
- onderweg vraagt iemand de weg
- ik ontmoet een kennis met wie ik in alle rust even wil praten.
- mijn telefoon rinkelt

In al deze gevallen protesteerde mijn hond vroeger luidkeels. Nu weet hij wat van hem verwacht wordt, accepteert de situatie zoals deze is, rustig en geduldig.

Daarenboven is het erg handig indien u met uw hond in de tuin bezig bent en niet wilt dat hij naar iedere voorbijganger toeholt om deze te zeggen dat het "zijn" tuin is. Hetzelfde geldt voor verblijf in een restaurant. Kortom, duidelijke regels voor de hond, rust voor mij en aan het eind van de sessie voor uw hond bovendien lof, waardering en Leckerlis!


Het you tube filmpje hiernaast kan ook nuttig zijn voor diegene die niet vertrouwd is met de Duitse taal. De Hundetrainer Daniel Joeres laat hier op zijn eigen unieke manier zien hoe je je hond met lichaamstaal het beste kunt afblokken. Effectief en volstrekt duidelijk, maar zonder je hond angstig te maken. 
]]>
<![CDATA[Flexlijn: top of flop?]]>Fri, 17 Apr 2020 16:05:10 GMThttp://www.hofkes.ch/forum/flexlijn-top-of-flopFoto
In ons dorp gebruiken enkele hondenbezitters een flexlijn, dus een lijn die je naar wens kunt verlengen tot zelfs 25 meter. Het argument is dat de hond met een flexibele lijn meer vrijheid kan genieten dan met een lijn van doorgaans twee meter. Dat lijkt inderdaad heel aantrekkelijk. De actieradius voor de hond wordt met een flexlijn duidelijk vergroot. Toch is een dergelijke lijn niet in elk opzicht en voor elke hond ideaal.

Een flexlijn kan vooral voor een hond belangrijk zijn die de neiging heeft om, zodra hij vrij is, ervan door te gaan.
Kan de hond geen kat weerstaan, laat staan wild, dan is het vrijwel onmogelijk ooit met de hond onaangelijnd te gaan wandelen. Het probleem wild speelt vooral in mijn dorp. In de herfst komt het wild tot in de dorpen en op vrijwel elke wandeling 's morgens of in de avonduren zie ik één of meer reeen. 

Ik ben om twee redenen niettemin allerminst een fan van de flexlijn. Ten eerste mis je hierdoor elk oogcontact met je hond, terwijl dit woordeloze communiceren toch de basis vormt van je verhouding tot de hond. De hond loopt zijn wandeling en de baas de zijne. Ten tweede ontneemt je jezelf de mogelijkheid dat je hond op enig moment ontspannen onaangelijnd naast je voortloopt - het mooiste dat er is - doordat je niet datgene oplost waar het in feit wringt. Een hond kan leren katten met rust te laten. Hij kan ook leren, al is dat wat moeilijker, wild met rust te laten. Er bestaan goede anti-jacht-trainingen.

Een ander - praktisch - probleem is dat een grotere hond aan een flexlijn veel moeilijker te houden is. Voor mij met een hond van ruim 45 kilo is een flexlijn alleen al daarom een absolute non-starter!


Wat zijn uw ervaringen?





]]>
<![CDATA[Halti halster]]>Sat, 11 Apr 2020 10:26:29 GMThttp://www.hofkes.ch/forum/halti-halsterFoto
Tot voor kort gebruikte ik een zogeheten zadelhalster van Julius K9. Dit was op zich handig, doordat dit een greep heeft aan de bovenzijde. Maar door dit type halster kon Goos zijn gehele kracht concentreren op zijn schouders en borst, het sterkste deel van zijn lichaam. Hij was in die tijd dan ook, wat men noemt, een echte "Leinenrambo". Kwamen we een soortgenoot tegen, ik had geen enkele kans. Hoe machteloos voelde ik me keer op keer! En hoe vaak heb ik mij niet moeten verontschuldigen bij andere hondenhouders! Woedende blikken.... Eenmaal ontmoette ik een oudere vrouw met een mini hond die mij vroeg "waarom hebt u zich dat aangedaan?" Haar bedoeling was duidelijk. Tja..... geen leuke ervaring.

Dat alles is voorbij. Ik gebruik nu het voor mij en mijn hond ideale halster.
Het halster - dat hier in Zwitserland wordt genoemd: een Halti front control trainingsgeschirr - heeft een ring aan de voorzijde, dus voor de borst. Deze ring kan worden verbonden met de ring aan zijn halsband. Daardoor heb ik effectief vier maal zo veel kracht. Voor Goos was het een compleet nieuwe ervaring: nadat hij drie jaar lang naar iedere soortgenoot kon rennen merkt hij nu tot zijn verbazing dat het uit met de pret is. Op dit moment probeert hij het nog nu en dan bij een wel erg aantrekkelijke soortgenoot, maar dat is begrijpelijk. Zijn concept was immers zo lang effectief.


Sinds Goos dit Halti halster draagt, gaan wij fluitend door het dorp en zingend aan iedere hond voorbij. Het feit dat ik niet meer bij iedere naderende hond stijf sta van de schrik, heeft zich op vele andere gebieden positief uitgewerkt. Het is moeilijk om zelfvertrouwen en rust uit te stralen terwijl je weet dat de hond jou fysiek verre de baas is: erger nog, je weet dat je hond dit ook weet.


Heel graag zou ik willen weten of dit soort halsters ook in Nederland gebruikelijk is en zo nee, welke ervaringen hebt u,  hondenbezitters, met halsters?


]]>
<![CDATA[Brave hond Nr. 3 "clickertraining"]]>Sat, 11 Jan 2020 15:00:46 GMThttp://www.hofkes.ch/forum/brave-hond-nr-3-clickertrainingFoto
Indien de hond moet leren zich bij het zien van een andere hond niet op te winden en rustig aan een tegemoetkomende hond voorbij te gaan, dan betekent dit voor baas en hond een enorme opgave.

Dit geldt vooral wanneer een hond jong is en graag met andere honden speelt, maar ook voor de schuchtere hond is het niet eenvoudig. Stelt u zich voor: een "Leinenrambo" die wordt heropgevoed tot een hond die rustig en zelfverzekerd, met blik op zijn baas, aan een andere hond voorbij gaat. Dat is voor baas èn hond een zegen, want stress is voor geen enkele hond gezond.

Een simpele oefening kan helpen deze ideale situatie te bereiken. Daarbij gaat het erom de aandacht van de hond te kunnen vangen en behouden. Terzijde: dat kan ook nuttig zijn wanneer baas en hond aan "enge" voorwerpen voorbij moeten gaan, zonder geblaf, zonder opwinding.

U hebt voor deze oefening nodig: een clicker en een beetje geduld. Succes verzekerd! Hier volgen de drie stappen om dit succes te bereiken:


  1. Gedurende enkele dagen - hoeveel dagen precies hangt af van de leeftijd van uw hond en zijn leervermogen - hanteert u een nieuw signaal (bijvoorbeeld yep! of look!) vijf- tot tienmaal per dag zodra de hond zijn blik op u richt. Direct daarop volgt een click met de clicker en een zogeheten primaire versterker door de hond verbaal te prijzen en hem een Leckerli te geven.
  2. Test of de hond het nieuwe signaal begrepen heeft. Indien hij zijn blik op u richt zodra u het nieuwe signaal zegt terwijl hij niet op u let of naar u kijkt, hanteert u direct daarop de clicker, prijst en beloont hem. Test gelukt? Dan naar de laatste stap:
  3. Oefen met het nieuwe signaal in situaties waarin de hond is afgeleid, systematisch opgebouwd van geringe tot aanzienlijke afleiding. Uiteindelijk kunt u bereiken dat een hond zich, bij het zien van een kat of een andere hond, tot u wendt en zijn blik op u richt en houdt.

Let daarbij vooral op de timing: de clicker moet binnen 0.8 seconden volgen op de contactopname van de hond, het liefste nog eerder.

De timing is ook daarom essentieel, omdat nooit geklikt mag worden op het moment waarop uw hond ongewenst gedrag vertoont, zoals blaffend en joelend in de lijn hangen. Gedraagt hij zich als een "Leinenrambo", vergeet click, lof en het Leckerli: de hond moet onder geen beding de indruk krijgen dat ongewenst gedrag wordt beloond.



]]>
<![CDATA[Brave hond Nr. 2 "Leinenrambo"]]>Fri, 10 Jan 2020 09:32:38 GMThttp://www.hofkes.ch/forum/brave-hond-nr-2Foto
Op de bladzijde praathoek van deze site noem ik kort het begrip "roedeldier". Met de opmerking "De hond is een roedeldier" wordt, althans hier in Zwitserland, bedoeld dat de hond behoefte heeft aan andere honden zodat je de hond tekort doet door hem niet uitbundig contact op te laten nemen met andere honden, ook wanneer zij aangelijnd zijn. Ik heb lange tijd getracht aan die behoefte van mijn hond te voldoen. In de praktijk zag ik echter dat daardoor onnodig conflicten ontstonden met andere hondenhouders. 

Mijn hond Goos is een uitgesproken sociale hond. Hij speelt graag, hij kan evengoed opschieten met kleine als met grote honden en reageert op agressieve en onvriendelijke honden even goedmoedig als zou er sprake zijn van een misverstand van de zijde van de ander of eenvoudig een slechte bui.

Men zou menen: dat is toch prachtig! Helaas, dat is het niet. Er zijn vele hondenhouders die onder geen beding contact met hun hond wensen. Een sociale hond te leren dat hij soms wel, soms niet contact mag hebben met een andere hond is wellicht mogelijk, maar het is mij niet gelukt. Het is daarenboven inconsequent. Mijn hond moet kunnen weten wat is toegestaan en wat niet. Dat verschilt noch per dag, noch per toevallig ontmoete hond.

Kortom, mij zat het begrip "roedeldier" dwars. Totdat mijn partner mij de ogen opende. Zijn mening was even eenvoudig als duidelijk: een hond heeft het meest behoefte aan veiligheid en zekerheid, dus aan een betrouwbare roedelleider als baas. Uit dit begrip "roedelleider" volgt reeds dat een roedel bestaat uit hond met zijn baas en diens familieleden. Gaat het om een willekeurig gevormd groepje honden in het wild, dan is de roedelleider inderdaad een hond, maar alleen dan.  

Nieuw inzicht, nieuwe uitdagingen: mijn hond Goos moest nu leren rustig aan passerende honden voorbij te gaan. Dat lukt niet altijd. Bij honden die door hondentaal signaleren zelf contact te willen, is het heel moeilijk. Weliswaar is Goos dank zij het Halti halster redelijk te houden, maar nu en dan is hij helaas een echte "Leinenrambo".

U hebt over dit onderwerp ongetwijfeld een eigen mening en wellicht zelfs een andere mening? Dat laatste zou prachtig zijn! Ik verheug me op een interessante discussie over dit toch belangrijke onderwerp.
 




]]>
<![CDATA[Brave hond Nr. 1"Cesar's way"]]>Thu, 09 Jan 2020 14:52:18 GMThttp://www.hofkes.ch/forum/brave-hondFoto
Hoe omstreden de aanpak van Cesar Millan ook moge zijn, zijn ideeen en beginselen zijn de moeite waard om kennis van te nemen. In zijn boek "Cesar's way" noemt hij de drie elementen die volgens hem essentieel zijn bij de opvoeding van de hond: 
  1. beweging
  2. discipline
  3. liefde voor de hond
Beweging staat dus voorop! Het probleem is, zo schrijft hij, dat veel mensen geneigd zijn de eerste twee factoren te verwaarlozen en de hond aandacht, liefde, genegenheid te schenken en nog eens aandacht, liefde, genegenheid en eindeloos knuffelen.

Onder beweging verstaat Millan tenminste twee maal per dag een half uur samen intensief lopen, samen de omgeving verkennen. Niets is zo goed voor de binding als een geslaagde wandeling waarbij hond en mens zich naar elkaar richten en zich op elkaar betrokken voelen. Is dat het geval, dan volgt de hond als vanzelf zijn baas, zijn leider.

Dat klinkt zonder meer aantrekkelijk.

Onder discipline verstaat Millan het stellen van grenzen en regels die ook moeten worden nageleefd. Voor mij was een eye-opener de stelling dat een hond inconsequent gedrag van zijn baas ziet als een bewijs van onvoldoende betrouwbaarheid en dus reden tot onzekerheid. Het is ook daarom een eye-opener omdat wij ons soms schuldig voelen over al hetgeen wij van de hond eisen. Ten onrechte dus.

Mij heeft het inzicht omtrent deze drie elementen zeer geholpen om de weg te vinden tot de perfecte hond. Die weg zijn wij, Goos en ik, aan het verkennen.









]]>
<![CDATA[Uitlaten hond]]>Sun, 05 Jan 2020 16:37:14 GMThttp://www.hofkes.ch/forum/hond-uitlatenFoto
Uitlaten van onze hond kan heel wat meer zijn dan de hond zijn pippi's en kakki's te laten doen. Geinspireerd door het boek van Cesar Millan probeer ik op elke wandeling minstens een minuut of vijf in perfect rithme met mijn hond Goos te lopen, naast mij, dus geen centimeter voorbij mijn knie, geen gesnuffel in de wegrand en geconcentreerd op zijn baas. Dat valt mij niet gemakkelijk, maar het is geweldig wanneer het lukt. Je voelt je werkelijk één en dat sterkt enorm de binding. José Arce voegt daar nog een nuttige tip aan toe: de uitlaat moet voor 90% bestaan uit gedisciplineerd samenlopen en mag voor 10% bestaan uit hollen, spel en pret. Dat klinkt erg strak, maar José Arce geeft ook een reden daartoe: een hond slaapt of tenminste dommelt zo'n 16 tot 20 uur per dag. Het is dus werkelijk niet te veel gevraagd dat hij zich, wanneer we hem uitlaten, moet concentreren op hetgeen wij van hem verlangen, alles naar het motto "slow and steady wins the race". Uiteindelijk leert een hond tot zijn laatste ademhaling. Spreekt dit concept u aan of helemaal niet? Ik ben erg benieuwd naar uw reactie en ervaringen op dit punt.

]]>