<![CDATA[boeken waar je blij van wordt - jij bent het begin]]>Mon, 26 Jan 2026 03:42:45 +0100Weebly<![CDATA[Hoe honden woorden leren]]>Fri, 09 Jan 2026 07:34:43 GMThttp://www.hofkes.ch/jij-bent-het-begin/hoe-honden-woorden-lerenOnder leiding van Shamy Dror (Diergeneeskunde Universiteit van Wenen) is op grond van onderzoeken vastgesteld dat een hond woorden leert door te luisteren naar een gesprek tussen mensen.
Afbeelding
 Een hond kan dus, zo blijkt, net als een anderhalf jarig kind nieuwe woorden leren door deze uit een gesprek op te pikken.

Vooral Border Collies zijn uitstekende woordleerlingen.

Stel: ik vertel aan een vriendin dat ik voor mijn hond Goos een nieuwe beer heb gekocht. Het is een bruine beer, dus ik heb hem Bruno gedoopt. De vriendin en ik kletsen nog wat door over Bruno totdat ik aan Goos vraag: haal je Bruno even?

Denk je nu: ja, dat kunnen alleen Border Collies of heel erg slimme honden en mijn hond is geen Border Collie en ook geen Einstein, dus dat lukt niet.

Toch wel: om woorden uit een gesprek te kunnen oppikken en dus te leren is het niet nodig dat jouw hond super slim is. Wel moet een hond kunnen beschikken over sociaal-cognitieve vaardigheden, dus het vermogen om de lichaamstaal van de mens en zijn bedoelingen te begrijpen.  

https://www.science.org/doi/10.1126/science.adq5474

(De illustratie is van Niek Schuil, uit "Blijf bij mij tot ik groter ben")

]]><![CDATA[Een boek dat je moet lezen wanneer je een probleem ervaart!]]>Sun, 04 Jan 2026 08:02:28 GMThttp://www.hofkes.ch/jij-bent-het-begin/een-boek-dat-je-moet-lezen-wanneer-je-een-probleem-ervaartAfbeelding
"Zoals verwacht loopt alles anders" van Berthold Gunster is een feest om te lezen voor hen die een probleem ervaren en dit probleem vakkundig de nek willen omdraaiien door het te analyseren.

Gunster maakt onderscheid tussen verwachtingen en verlangens enerzijds en tussen verwachtingen en feiten anderzijds.

Eerst een voorbeeld van het verlangen van een vrouw die "jarenlang in haar eentje had geleefd" "naar een man op de bank en dan urenlang nexflixen":

(wees gerust, op de honden kom ik zo)

Gunster: dit is geen verlangen, maar een verwachting. Want enkel een man op je bank geeft je niks. Het is de verwachting dat een man op de bank aan een behoefte aan je geliefd, je veilig te voelen, je beschermd te weten, voldoet. (Het lijkt mij overigens wel verstandig om dit tijdig met de desbetreffende man te communiceren).

Nu naar de honden: ik verwachtte dat mijn hond Goos vanaf het begin zonder enige aanwijzing ontspannen andere honden kon passeren (omdat mijn vorige hond dat kon). Goos voldeed niet aan die verwachting, dus had ik een probleem en Goos ook: een ontevreden baas.

Allereerst: het gaat hier niet om een verwachting, maar om een verlangen: ontspannen aan de wandel kunnen zijn.

Vervolgens: kan ik mijn verwachtingen bijstellen, dan accepteer ik dat ik continu op mijn hoede moet zijn en begraaf ik mijn verlangen.

Wil ik dat niet, dan blijft er slechts de oplossing over: de feiten veranderen. Ervoor zorgen dat Goos een vreemde hond niet als prikkel ervaart. Dus: begrip, kennis, oefenen, geduld.

Wil of kan ik ook dat niet, dan ben ik een ongelooflijke zeurkous omdat ik niet wil doen wat ik moet doen en ook niet kan willen wat het gevolg is: kortom, een onmogelijk mens.

(De illustratie is van Niek Schuil en ontleend aan mijn boek "Blijf bij mij tot ik groter ben".)

]]><![CDATA[Zo maar een boek.....]]>Thu, 25 Dec 2025 08:27:54 GMThttp://www.hofkes.ch/jij-bent-het-begin/zo-maar-een-boek
Afbeelding

bleek niet zo maar een boek te zijn. 

Het liet mij zien dat wandelen met je hond ook niet zo maar wandelen hoeft te zijn, maar momenten kunnen geven van rust en concentratie.

Zoals een hond volledig kan opgaan in een geur aan een takje, een polletje gras, zo kun jij volledig opgaan in de kleur of de speling van het zonlicht op een blad van een struik of de schors van een boom. 

Het geeft de gezamenlijke wandeling een veel dieper gevoel van tevredenheid en harmonie dan je ooit eerder hebt gevoeld. 
De illustratie is gemaakt door Niek Schuil en is ontleend aan mijn boek "Blijf bij mij tot ik groter ben".
]]><![CDATA[Zie wat je hond zegt]]>Sat, 06 Dec 2025 14:31:23 GMThttp://www.hofkes.ch/jij-bent-het-begin/zie-wat-je-hond-zegt
De meest waardevolle momenten van een wandeling zijn die momenten waarop je hond iets zegt of iets vraagt. Door goed te kijken, leer je zien en door goed te zien hoor je wat hij zegt. 

Het is minder gecompliceerd dan je denkt. Het is vaak al genoeg door te letten op die momenten waarop je hond contact met jou opneemt en die momenten te beantwoorden. 
De volgende stap is niet alleen te horen wat hij zegt, maar ook zelf zonder woorden te kunnen zeggen wat je wilt zeggen. Dat kan varieren van "kom maar bij mij", "ik heb het gezien" tot alle andere boodschappen die je wilt delen. 

Voor deze manier van communiceren - dikwijls aangeduid als telepathisch communiceren - bestaan diverse cursussen. Mijn ervaring is dat je ook simpel kunt beginnen door te ervaren of en hoe je boodschap begrepen wordt. 
Dit kan het begin zijn van een fantastische reis door een prachtig landschap. 
]]><![CDATA[Wat is de hondenvariant van reflectie?]]>Tue, 21 Oct 2025 06:35:11 GMThttp://www.hofkes.ch/jij-bent-het-begin/wat-is-de-hondenvariant-van-reflectieReflectie: wij ervaren, wij kijken terug, begrijpen en concluderen en dat alles leidt soms tot een ander gedrag. 
Niet altijd natuurlijk, niet als er geen reden is om ons gedrag aan te passen, maar soms is het beter om terug te blikken en na te denken over een andere aanpak. 

Een voorbeeld? Denk eens aan een kind: het jonge kind zegt "wat een stomme jurk heb jij aan" totdat het leert dat je dit soort - oprechte - meningen beter voor je kunt houden. Oma of tante kan gekwetst zijn en niemand vraagt jou om je mening.

In je latere leven leer je in tal van situaties hoe je kunt manoeuvreren tussen oprechtheid en takt. 

Maar dan de vraag waar het hier om gaat: is ook een hond in staat tot reflectie?
Afbeelding



Ja, een hond kan in de cirkel van bewustwording gebeurtenis - gevoel - gedrag - gevolg terugkoppelen naar een nieuwe ervaring en dus een nieuw gedrag.
Zo kan een hond leren dat hij bij een wandeling er niet vandoor spurt zodra hij uit de auto is, maar uit zichzelf bij jou blijft opdat je samen kunt vertrekken. Daarvoor is geen commando nodig, maar alleen de wil omdat samen lopen en dus samen vertrekken ook voor een hond fijner is dan alleen met zichzelf te wandelen. 
]]><![CDATA[August 20th, 2025]]>Wed, 20 Aug 2025 08:41:34 GMThttp://www.hofkes.ch/jij-bent-het-begin/august-20th-2025<![CDATA[De momenten van stil staan brengen je verder]]>Sun, 10 Aug 2025 15:12:41 GMThttp://www.hofkes.ch/jij-bent-het-begin/volg-het-spoor-van-je-gevoelDe momenten waarop je niets zegt, niets doet, alleen voelt. Dat zijn de momenten waarop je de stilte en de rust met je hond kunt delen.

Boeken onderbreken je ritme doordat je de tekst wilt proeven. Honden onderbreken je ritme doordat zij vol geconcentreerd ruiken aan een enkel takje of blad.

Maar ook hetgeen je wandelend tegenkomt doet je van bewondering stil staan. 
Het zijn de momenten van stil staan die je verder brengen.
Laat je inspireren door boeken die je op je weg begeleiden: wandel je met mij mee?
]]><![CDATA[August 04th, 2025]]>Mon, 04 Aug 2025 06:26:20 GMThttp://www.hofkes.ch/jij-bent-het-begin/august-04th-2025<![CDATA[De hond die zichzelf vond]]>Mon, 04 Aug 2025 06:15:54 GMThttp://www.hofkes.ch/jij-bent-het-begin/de-hond-die-zichzelf-vond
Afbeelding


en hartverwarmend en filosofisch verhaal over jezelf durven zijn. Want elk kind stelt zich vroeg of laat die grote vraag: Wat maakt mij uniek? En ben ik goed zoals ik ben? Vragen die dankzij de dieren in het boek met humor en lichtheid worden beantwoord en daardoor jou en je kind uitnodigen tot samen denken en samen vinden.
In “De hond die zichzelf vond” gaat een jonge hond op zoek naar zijn identiteit. Hij ontmoet onder meer een koe, een kat, een paard, een vogel. Allemaal zijn ze heel anders dan hijzelf. Terwijl hij probeert te begrijpen wie hij is, ontdekt hij vooral wat hij níét is. Tot hij zich afvraagt: “Ben ik misschien niks?”
 
Maar dan gebeurt er iets dat alles verandert. Hij ontmoet een wijze oude hond, die hem laat zien wat zijn kwaliteiten zijn. Hij ontdekt dat anders zijn niet verkeerd is, maar juist precies goed.
Prachtig geillustreerd door Raven Avana.  Geschikt voor kinderen vanaf 10 jaar.
Meer informatie op www.boekenhond.shop!
]]><![CDATA[Het verhaal van de nevel]]>Thu, 05 Jun 2025 05:35:05 GMThttp://www.hofkes.ch/jij-bent-het-begin/het-verhaal-van-de-nevelAfbeelding
Zodra ik uit het bos kwam en de kloof was gepasseerd, zag ik een pad slingerend door de wei. Aan het einde lag een klein houten huis, een grote vlag ernaast. De Zwitserse vlag. Het uitzicht op de bergketen was schitterend, maar ik kon er niet van genieten. Het was die middag de derde keer dat ik over dit pad liep. Drie keer langs het groepje geiten en geen van de geiten kon mij vertellen waar jij bent.

Iedere keer werd mijn hart zwaarder. Ach, hoe graag was ik gaan zitten bij de beek, had ik toegegeven aan mijn wanhoop. Ik miste jou, ik miste jou verschrikkelijk. Wij waren vanmorgen samen vertrokken. Wij hadden samen over het dal uitgekeken, daar bij het bankje. Jij lag aan mijn voeten. Moe en tevreden. En toen gebeurde het. Een man passeerde ons. Een man met een grote hond aan zijn zijde.

Ik riep jou, één keer, twee keer. Je luisterde niet. Roepen had geen zin meer. Hopen op je terugkomst nog wel, maar hoe lang kon ik blijven hopen? Ik wachtte terwijl de nevels uit het dal steeds hoger stegen, mij omhulden, mij het zicht benamen.

Waar was jij? Waar kon je zijn? Misschien via een andere route terug naar huis? Dat eerst maar proberen. Nu voor de derde keer terug over de kloof langs het bankje waar wij zaten toen we nog samen waren. Oh mijn hond! Nooit voelt een mens zich meer verloren dan wanneer hij zoekt, roept en hoopt op zijn hond, maar hem niet vindt.
En dan, komend uit flarden nevels zie ik plotseling jou. Eerst niet meer dan een vaag beeld, maar toch herkenbaar uit duizenden honden, die ene hond. Jij! Je komt naar mij toe, niet gehaast, niet verbaasd mij daar te zien. Alles wat ik had willen zeggen, is overbodig. Geen woorden zijn nodig om duidelijk te maken wat ik voel. Samen lopen wij terug, terug naar huis. Samen. Heel zachtjes herhaal ik het woord. Je kijkt mij aan. Dan is ook dit woord niet meer nodig om te vertellen wat wij beide weten.
]]>